...........Groei
Het ontstaan van mijn beelden is als een ontstaan en groeien van een
mens. Tijd speelt daarbij als relatief gegeven een rol. Als alles een
moment is: dan is er slechts één moment, en is er helemaal geen tijd.
Dan ben ik even snel groot, als mijn tekening getekend wordt.
De kleine tekeningen zijn als afzonderlijke cellen. Mijn pen doet ze
ontstaan op kleine flinterdunne vellen zijdepapier. Vervolgens klitten
ze samen, zoals mensen dat doen. Vormen ze een gemeenschap, een grotere
tekening. Elk groeiproces verloopt gestaag. Het samengaan is soms
noodzakelijk, dan weer helemaal niet.
Het gaat om afzonderlijke figuratie (1 momentane stilstand
/microniveau), of clusterfiguraties (samenklitten van stilstanden /
macroniveau). Eén ding is zeker, ze bevinden zich meestal in 1 vlak.
Letterlijk opgevat als nomadisch denkoppervlak. Dat bindt dit
schrijfsel. Het is een steeds groeien, evolueren en associëren
binnen het oppervlak.
Het oppervlak strikt gezien als een blad papier, of een MDF-plaat, de
muur, de onzichtbare oppervlakte...
Ruim gezien als het denkvlak, de elementen die zich kant en klaar in
mijn hoofd bevinden. Klaar voor de associatie.
De vicieuze cirkel binnen mijn oeuvre sluit zich bij het tekenen, dat
als behoefte, als daad, weerom een ervaring met zich meebrengt.
